Şehit Jandarma Astsubay Kıdemli Üçvş.Sadık KOZAK 30 MART 1966 tarihinde UŞAK ili BANAZ ilçesi HATİPLER köyünde KEMAL ve SULTAN çiftinin birinci çocuğu olarak dünyaya gelmiş, yedi kardeşin en büyügü olup ailenin tek evladıdır.

             İlk öğrenimini ALMANYA ‘da tamamladıktan sonra orta ve lise öğrenimini BANAZ ilçe merkezinde tamamlamıştır.Dört yıllık İstanbul Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesini kazanarak bir yıl okuduktan sonra kendi isteği ile ayrılmıştır.1986 ve 1987 ögretim yılında okuldan mezun olarak, sırasıyla İSTANBUL ili KARTAL ilçe Jandarma Komutanlığı, MARDİN ili DARGEÇİT ilçe Jandarma Komutanlığı, GÜMÜŞHANE ili KELKİT ilçe Jandarma Komutanlığı, ISPARTA ili YALVAÇ ilçe Jandarma Komutanlığı emrinde görev yapmıştır.Son olarak KAHRAMANMARAŞ ili PAZARCIK ilçesi TEKİR Jandarma  karakol Komutanlığı emrine atanmış 24 EKİM 1998 tarihinde göreve giderken trafik kazası geçirerek Şehit oldu.

             Evli ve iki erkek çocuk sahibi olan Jandarma Astsubay kıdemli Üstçavuş Sadık KOZAK ‘ın naaş'ı HATİPLER Köyü mezarlığına defnedilmiştir.Ailesi halen HATİPLER köyü BANAZ / UŞAK adresinde ikamet etmektedir.

              Aziz şehidimizin ruhu şad olsun.

Adım: Mehmet,
Memleketim: Türkeli
At sırtında doğmuşum ben.
Onun için yazmaz nüfusumda doğum yeri
Takvim yokmuş benim doğduğum çağlarda.
Anam bilmezdi seneleri, günleri.
Ne zaman sorsam;geçmişe dalar da,
Tarihle yaşıt olduğumu söylerdi.
Nice tahtlar,nice taçlar eğildiler önümde.
Nice rütbeler,mertebeler geçti elime.
Hepsini ulusuma armağan ettim de,
Bir şehadet mertebesini ayırdım kendime.
Nasibim çok boldu lakap’tan addan yana.
Her adımla bir döneme hükmettim.
Altaylar’da Atilla,
Malazgirt’de Alpaslan,
Niğbolu’da ‘Doğan’ dediler bana.
Ama ben hep aynı Mehmettim.
Genç Osmandı adım Bağdat seferine çıkarken.
Bizans önlerinde Ulubatlı Hasan’dım.
İstanbul surlarına bayrağı dikerken,
Bir çağı açtım,bir çağı kapattım.
Yahya çavuştum Gelibolu yaylasında.
Ateş yedim yedi düvel, dört cepheden.
Etten duvar örüp de boğazın iki yakasına.
Geçirmedim düşmanı Çanakkele’den.
Gün geldi; güneş tutuldu.
Bir kabus gibi üzerimize çöktü karabulutlar
Dört bir yandan düşmana kaptırdık yurdu
Karardı Türklük dünyası, söndü umutlar
İşte o zaman,
Bir kök gibi saldım da kollarımı Anadolu topraklarına
Beslenip,eski gücümü yeniden buldum
Beslendikçe büyüdüm,sığmaz oldum kabıma
Büyüdüm,büyüdüm,büyüdüm; M.Kemal oldum
Bu künyeyle yayıldı tarihe benim adım
Her devirde ülkem üzerinde bir nöbetçiyim
Kısa künyemi sorarsan komutanım,
Ben; MEHMETÇİĞİM

Güner Karabulut